Mən həmişə deyirəm: bəzən ən böyük qərarlar ən təsadüfi anlarda verilir. O axşam da belə oldu. Yanvar ayının sonu, çölü duman bürümüşdü. İşdən gəlmişdim, ayaqqabılarımın altı lalə ilə örtülmüşdü. Evdə heç kim yox idi – həyat yoldaşım xaricdə işgüzar səfərdə idi, uşaqlarım isə nənələrində qalmışdılar. İlk dəfə idi ki, uzun müddət təkbaşına idim. Əvvəlcə düşündüm ki, nə gözəl, azadlıq, istədiyimi edə bilərəm. Amma saatlar keçdikcə bu azadlıq məni sıxmağa başladı. Televizorda heç bir maraqlı proqram yox idi. Kitab oxumağa həvəsim gəlmirdi. Yemək bişirmək? Bilmirdim nə bişirim, sadəcə özüm üçün. Nə edəcəyimi bilməyib telefonumu götürdüm, dostlarıma yazdım – hamısı məşğul idi. Hiss edirdim ki, boşluqda süzülürəm. Tənhalıq, bilirsiniz, bəzən elə ağır olur ki, adam öz kölgəsindən qorxur.
Belə bir an idi, qaranlıq və sakit. Birdən köhnə bir xatirim yadıma düşdü. Uşaqlıq dostum Elvin bir dəfə mənə demişdi: “Niyə bəzən oynamırsan? Vaxt keçir, bəlkə də bir şansın gülər”. Mən o vaxt ona gülmüşdüm. Amma o axşam, evdə tək, bütün dünyadan ayrı, bu sözlər geri qayıtdı. Fikirləşdim: bəlkə həqiqətən cəhd edəm? Nə itirə bilərəm? Yox, mən qumar oyunçusu deyiləm, sadəcə bir az diqqətimi yayındırmaq istəyirəm. Mənə lazım olan bir az həyəcan, bir az adrenalindi. Elvini axtardım, ona yazdım: “O oyun nə idi?” O dedi ki, indicə göndərir. Bir neçə saniyə sonra bir link gəldi. Linki açdım, amma brauzer çox yavaş işləyirdi. Elvin dedi ki, brauzer işlətmə, onların öz proqramı var, ordan asanlıqla mostbet pul yukle edə bilərsən. Bu ifadə mənim üçün yad idi, amma Elvin izah etdi: sadəcə tətbiqi yüklə, orada bütün variantlar var.
Tətbiqi quraşdırdım. Bir neçə dəqiqə çəkdi. Qeydiyyatdan keçdim. Adımı, soyadımı, e-poçt ünvanımı yazdım. Sonra depozit məsələsinə gəldi. İlk dəfə idi, az qoymaq istəyirdim. Cəmi 20 manat. Kart məlumatlarımı daxil etdim, “təsdiq” düyməsinə basdım. Pul getdi, balansımda 20 manat gördüm. İndi oynamaq vaxtı idi. Otaqda oturmuşdum, kənarda duman pəncərələri örtmüşdü. İçəridə isə mən və minlərlə oyun seçimi. Slotlar, rulet, blackjack, aviator. Mən sadə bir şey seçdim – “Meyvə bağı” adlı slot. Çarxlar fırlandı, musiqi səsləndi. İlk bir neçə spin heç nə vermədi. Amma mən təəccübləndim ki, heç əsəbiləşmirəm. Sadəcə izləyirəm, gözləyirəm. Altıncı spində iki manat qazandım. Kiçik, amma xoş. Onuncu spində beş manat. On altıncı spində isə birdən-birə ekran parladı, səs-küy qopdu – 70 manat qazandım. 70 manat! Mənim iyirmim üçün yaxşı məbləğ idi. Həyəcanlandım. Amma daha da davam etdim. Axı bu sadəcə oyun idi.
Otuzuncu spin ətrafında mən artıq oyunun qaydalarını əzbər bilirdim. Hansı simvollar daha çox qazandırır, hansı kombinasiyalar bonus açır. Və sonra o an gəldi. Çarxlar fırlandı, dayandı. Ən bahalı simvollardan üç dənə düzdü – “coker” deyirlər buna. Bonus dövrü aktivləşdi. Ekranda üç sandıq göründü. Mən ən sağdakını seçdim. İçində 150 manat var idi. Növbəti sandıq – 250 manat. Üçüncü sandığın qapağını açanda ekranda yazı çıxdı: “Jekpot 5000”. Mən nəfəsimi tutdum. 5000 manat. Beş min. Mənim iki aylıq maaşım. O an nə düşündüyümü xatırlamıram. Yalnız bir şey bilirəm – əllərim titrəyirdi, ürəyim o qədər sürətli döyünürdü ki, onu saymaq mümkün deyildi. Otaqda gəzdim, soyuq su içdim, dərin nəfəs aldım. Sonra yenə telefona baxdım – balansımda 5240 manat yazılmışdı.
Dərhal pulu çıxarmaq qərarına gəldim. Düşündüm ki, bu pul həqiqətən də mənim olmalıdır. Proses başladı. Bir neçə dəqiqə gözlədim. Bankdan mesaj gəldi – pul hesabıma daxil olmuşdu. Hiss etdiyim sevinci təsvir edə bilmirəm. Bu, sadəcə uduş deyildi. Bu, bir işarə idi. Mən başa düşdüm ki, bəzən həyat ən tənha anında sənə ən böyük sürpriz edir. Həmin gecə yatmadım. Plan qurmağa başladım. O pulu necə xərcləyəcəyimi düşünürdüm. Bir hissəsini uşaqların təhsilinə, bir hissəsini evin təmirinə, bir hissəsini də anama. Və bir hissəsini də öz xəyalıma – kiçik bir kafe açmaq xəyalıma. Mən həmişə istəmişəm ki, öz işim olsun. Amma heç vaxt cəsarət etməmişdim. O uduş mənə o cəsarəti verdi.
Ertəsi gün həyat yoldaşıma zəng vurdum. “Sənə bir xəbərim var,” – dedim. “Nə oldu?” – soruşdu. “Mən beş min manat qazandım,” – dedim. O güldü. Düşündü ki, zarafat edirəm. Mən ciddi olduğumu deyəndə isə inanmadı. “Necə?” – dedi. Mən izah etdim. Sükut çökdü. Sonra dedi: “Yaxşı, sağ ol, amma ehtiyatlı ol”. Onun həmişə belə bir reaksiyası olurdu. Qorxurdu ki, bu işlər məni əsas həyatımdan uzaqlaşdırar. Amma mən özümə söz vermişdim – bu bir dəfəlik şansdır. Mən qumar oyunçusu deyiləm.
Həmin uduşdan üç ay sonra mən öz kafemi açdım. Xırdalanda, kiçik, rahat bir yer. Qəhvələr, çaylar, bir az da ev çörəyi. Müştərilər gəldi, sevdilər. İndi kafe işləyir, mən isə hər gün ora gedirəm, öz işimin sahibiyəm. Həyat yoldaşım artıq fikrini dəyişib. Deyir: “Sən ağıllı qadınsan”. Mən gülürəm. Amma bilirəm ki, ağıllılıq bu deyil. Bu, sadəcə şans idi. Amma şansı düzgün qiymətləndirmək də ağıllılıqdır.
İndi hərdən axşamlar, kafe bağlandıqdan sonra, tək oturub qəhvə içirəm və o gecəni xatırlayıram. Dumanlı yanvar axşamı, tənhalıq, cansıxıcılıq. Və birdən-birə həyatımın dəyişməsi. Mən tez-tez düşünürəm ki, bəzənsə ən kiçik hərəkət, ən sadə qərar hər şeyi dəyişə bilər. Mən o axşam telefonumu götürməsəydim, Elvinə yazmasaydım, proqramı yükləməsəydim – bəlkə də hələ də eyni yerdə olacaqdım. Amma yüklədim, mostbet pul yukle etdim, oynadım, uddum. Və həyatım dəyişdi. Bu, sehr deyil, bu, sadəcə riyaziyyat və şansdır. Amma bəzən riyaziyyat da gözəl olur, xüsusən də sənin xeyrinə işləyəndə.
Mən indi ətrafımdakı insanlara deyirəm: “Şansınızı sınayın, amma ağlınızı itirməyin”. Limit qoyun, son pulunuzu oynamayın, və heç vaxt oyunun sizi idarə etməsinə imkan verməyin. Mən öz təcrübəmdən bilirəm ki, bu oyunlar həm dərs ola bilər, həm də həyatı dəyişən bir fürsət. Amma əsas odur ki, siz özünüzü itirməyəsiniz. Mən itmədim, mən özümü tapdım. Və bu, ən böyük uduşdur.
O gecə başa düşdüm ki, tənhalıq həmişə pis deyil. Bəzən tənhalıq sənə özünlə baş-başa qalmaq, düşünmək, qərar vermək imkanı verir. Mən o gecə özümlə söhbət etdim, öz səsimi eşitdim, öz arzumu xatırladım. Və o arzunu reallaşdırmaq üçün bir vasitə tapdım. Bu vasitə oyun idi. Amma əslində, əsas vasitə mən özüm idim. Mənim qətiyyətim, mənim ağlım, mənim cəsarətim. O uduş sadəcə bir katalizator rolunu oynadı.
İndi hər gün kafemin qapısını açanda içəri girən ilk müştəriyə gülümsəyirəm. O müştəri bilmir ki, bu kafenin tarixində bir oyun, bir gecə, və bir qadının cəsarəti dayanır. Amma mən bilirəm. Və hər dəfə mostbet pul yukle düyməsinə basıram – əlbəttə, indi çox nadir hallarda, sadəcə əyləncə üçün – mən o gecəni xatırlayıram. O gecə mənə öyrətdi ki, heç vaxt ümidini itirmə. Çünki ən qaranlıq duman belə bir gün dağılacaq. Və o dağılanda, sən günəşi görəcəksən. Mən gördüm. Və o günəş hələ də üzümə gülür. Mən minnətdaram – oyuna, şansa, və ən əsası, özümə. Çünki mən dayanmadım, davam etdim, və öz yolumu tapdım. Bu yol indi mənim kafemdən keçir. Və mən hər gün o yolla gedirəm, xoşbəxt və azad. Mənim hekayəm budur. Sadə, real, və tamamilə doğru.