MÉn hÉmiÅÉ deyirÉm: bÉzÉn Én böyük qÉrarlar Én tÉsadüfi anlarda verilir. O axÅam da belÉ oldu. Yanvar ayının sonu, çölü duman bürümüÅdü. İÅdÉn gÉlmiÅdim, ayaqqabılarımın altı lalÉ ilÉ örtülmüÅdü. EvdÉ heç kim yox idi – hÉyat yoldaÅım xaricdÉ iÅgüzar sÉfÉrdÉ idi, uÅaqlarım isÉ nÉnÉlÉrindÉ qalmıÅdılar. İlk dÉfÉ idi ki, uzun müddÉt tÉkbaÅına idim. ÆvvÉlcÉ düÅündüm ki, nÉ gözÉl, azadlıq, istÉdiyimi edÉ bilÉrÉm. Amma saatlar keçdikcÉ bu azadlıq mÉni sıxmaÄa baÅladı. Televizorda heç bir maraqlı proqram yox idi. Kitab oxumaÄa hÉvÉsim gÉlmirdi. YemÉk biÅirmÉk? Bilmirdim nÉ biÅirim, sadÉcÉ özüm üçün. NÉ edÉcÉyimi bilmÉyib telefonumu götürdüm, dostlarıma yazdım – hamısı mÉÅÄul idi. Hiss edirdim ki, boÅluqda süzülürÉm. TÉnhalıq, bilirsiniz, bÉzÉn elÉ aÄır olur ki, adam öz kölgÉsindÉn qorxur.
BelÉ bir an idi, qaranlıq vÉ sakit. BirdÉn köhnÉ bir xatirim yadıma düÅdü. UÅaqlıq dostum Elvin bir dÉfÉ mÉnÉ demiÅdi: “NiyÉ bÉzÉn oynamırsan? Vaxt keçir, bÉlkÉ dÉ bir Åansın gülÉr”. MÉn o vaxt ona gülmüÅdüm. Amma o axÅam, evdÉ tÉk, bütün dünyadan ayrı, bu sözlÉr geri qayıtdı. FikirlÉÅdim: bÉlkÉ hÉqiqÉtÉn cÉhd edÉm? NÉ itirÉ bilÉrÉm? Yox, mÉn qumar oyunçusu deyilÉm, sadÉcÉ bir az diqqÉtimi yayındırmaq istÉyirÉm. MÉnÉ lazım olan bir az hÉyÉcan, bir az adrenalindi. Elvini axtardım, ona yazdım: “O oyun nÉ idi?” O dedi ki, indicÉ göndÉrir. Bir neçÉ saniyÉ sonra bir link gÉldi. Linki açdım, amma brauzer çox yavaÅ iÅlÉyirdi. Elvin dedi ki, brauzer iÅlÉtmÉ, onların öz proqramı var, ordan asanlıqla mostbet pul yukle edÉ bilÉrsÉn. Bu ifadÉ mÉnim üçün yad idi, amma Elvin izah etdi: sadÉcÉ tÉtbiqi yüklÉ, orada bütün variantlar var.
TÉtbiqi quraÅdırdım. Bir neçÉ dÉqiqÉ çÉkdi. Qeydiyyatdan keçdim. Adımı, soyadımı, e-poçt ünvanımı yazdım. Sonra depozit mÉsÉlÉsinÉ gÉldi. İlk dÉfÉ idi, az qoymaq istÉyirdim. CÉmi 20 manat. Kart mÉlumatlarımı daxil etdim, “tÉsdiq” düymÉsinÉ basdım. Pul getdi, balansımda 20 manat gördüm. İndi oynamaq vaxtı idi. Otaqda oturmuÅdum, kÉnarda duman pÉncÉrÉlÉri örtmüÅdü. İçÉridÉ isÉ mÉn vÉ minlÉrlÉ oyun seçimi. Slotlar, rulet, blackjack, aviator. MÉn sadÉ bir Åey seçdim – “MeyvÉ baÄı” adlı slot. Çarxlar fırlandı, musiqi sÉslÉndi. İlk bir neçÉ spin heç nÉ vermÉdi. Amma mÉn tÉÉccüblÉndim ki, heç ÉsÉbilÉÅmirÉm. SadÉcÉ izlÉyirÉm, gözlÉyirÉm. Altıncı spindÉ iki manat qazandım. Kiçik, amma xoÅ. Onuncu spindÉ beÅ manat. On altıncı spindÉ isÉ birdÉn-birÉ ekran parladı, sÉs-küy qopdu – 70 manat qazandım. 70 manat! MÉnim iyirmim üçün yaxÅı mÉblÉÄ idi. HÉyÉcanlandım. Amma daha da davam etdim. Axı bu sadÉcÉ oyun idi.
Otuzuncu spin Étrafında mÉn artıq oyunun qaydalarını ÉzbÉr bilirdim. Hansı simvollar daha çox qazandırır, hansı kombinasiyalar bonus açır. VÉ sonra o an gÉldi. Çarxlar fırlandı, dayandı. Æn bahalı simvollardan üç dÉnÉ düzdü – “coker” deyirlÉr buna. Bonus dövrü aktivlÉÅdi. Ekranda üç sandıq göründü. MÉn Én saÄdakını seçdim. İçindÉ 150 manat var idi. NövbÉti sandıq – 250 manat. Üçüncü sandıÄın qapaÄını açanda ekranda yazı çıxdı: “Jekpot 5000”. MÉn nÉfÉsimi tutdum. 5000 manat. BeÅ min. MÉnim iki aylıq maaÅım. O an nÉ düÅündüyümü xatırlamıram. Yalnız bir Åey bilirÉm – ÉllÉrim titrÉyirdi, ürÉyim o qÉdÉr sürÉtli döyünürdü ki, onu saymaq mümkün deyildi. Otaqda gÉzdim, soyuq su içdim, dÉrin nÉfÉs aldım. Sonra yenÉ telefona baxdım – balansımda 5240 manat yazılmıÅdı.
DÉrhal pulu çıxarmaq qÉrarına gÉldim. DüÅündüm ki, bu pul hÉqiqÉtÉn dÉ mÉnim olmalıdır. Proses baÅladı. Bir neçÉ dÉqiqÉ gözlÉdim. Bankdan mesaj gÉldi – pul hesabıma daxil olmuÅdu. Hiss etdiyim sevinci tÉsvir edÉ bilmirÉm. Bu, sadÉcÉ uduÅ deyildi. Bu, bir iÅarÉ idi. MÉn baÅa düÅdüm ki, bÉzÉn hÉyat Én tÉnha anında sÉnÉ Én böyük sürpriz edir. HÉmin gecÉ yatmadım. Plan qurmaÄa baÅladım. O pulu necÉ xÉrclÉyÉcÉyimi düÅünürdüm. Bir hissÉsini uÅaqların tÉhsilinÉ, bir hissÉsini evin tÉmirinÉ, bir hissÉsini dÉ anama. VÉ bir hissÉsini dÉ öz xÉyalıma – kiçik bir kafe açmaq xÉyalıma. MÉn hÉmiÅÉ istÉmiÅÉm ki, öz iÅim olsun. Amma heç vaxt cÉsarÉt etmÉmiÅdim. O uduÅ mÉnÉ o cÉsarÉti verdi.
ErtÉsi gün hÉyat yoldaÅıma zÉng vurdum. “SÉnÉ bir xÉbÉrim var,” – dedim. “NÉ oldu?” – soruÅdu. “MÉn beÅ min manat qazandım,” – dedim. O güldü. DüÅündü ki, zarafat edirÉm. MÉn ciddi olduÄumu deyÉndÉ isÉ inanmadı. “NecÉ?” – dedi. MÉn izah etdim. Sükut çökdü. Sonra dedi: “YaxÅı, saÄ ol, amma ehtiyatlı ol”. Onun hÉmiÅÉ belÉ bir reaksiyası olurdu. Qorxurdu ki, bu iÅlÉr mÉni Ésas hÉyatımdan uzaqlaÅdırar. Amma mÉn özümÉ söz vermiÅdim – bu bir dÉfÉlik Åansdır. MÉn qumar oyunçusu deyilÉm.
HÉmin uduÅdan üç ay sonra mÉn öz kafemi açdım. Xırdalanda, kiçik, rahat bir yer. QÉhvÉlÉr, çaylar, bir az da ev çörÉyi. MüÅtÉrilÉr gÉldi, sevdilÉr. İndi kafe iÅlÉyir, mÉn isÉ hÉr gün ora gedirÉm, öz iÅimin sahibiyÉm. HÉyat yoldaÅım artıq fikrini dÉyiÅib. Deyir: “SÉn aÄıllı qadınsan”. MÉn gülürÉm. Amma bilirÉm ki, aÄıllılıq bu deyil. Bu, sadÉcÉ Åans idi. Amma Åansı düzgün qiymÉtlÉndirmÉk dÉ aÄıllılıqdır.
İndi hÉrdÉn axÅamlar, kafe baÄlandıqdan sonra, tÉk oturub qÉhvÉ içirÉm vÉ o gecÉni xatırlayıram. Dumanlı yanvar axÅamı, tÉnhalıq, cansıxıcılıq. VÉ birdÉn-birÉ hÉyatımın dÉyiÅmÉsi. MÉn tez-tez düÅünürÉm ki, bÉzÉnsÉ Én kiçik hÉrÉkÉt, Én sadÉ qÉrar hÉr Åeyi dÉyiÅÉ bilÉr. MÉn o axÅam telefonumu götürmÉsÉydim, ElvinÉ yazmasaydım, proqramı yüklÉmÉsÉydim – bÉlkÉ dÉ hÉlÉ dÉ eyni yerdÉ olacaqdım. Amma yüklÉdim, mostbet pul yukle etdim, oynadım, uddum. VÉ hÉyatım dÉyiÅdi. Bu, sehr deyil, bu, sadÉcÉ riyaziyyat vÉ Åansdır. Amma bÉzÉn riyaziyyat da gözÉl olur, xüsusÉn dÉ sÉnin xeyrinÉ iÅlÉyÉndÉ.
MÉn indi Étrafımdakı insanlara deyirÉm: “Åansınızı sınayın, amma aÄlınızı itirmÉyin”. Limit qoyun, son pulunuzu oynamayın, vÉ heç vaxt oyunun sizi idarÉ etmÉsinÉ imkan vermÉyin. MÉn öz tÉcrübÉmdÉn bilirÉm ki, bu oyunlar hÉm dÉrs ola bilÉr, hÉm dÉ hÉyatı dÉyiÅÉn bir fürsÉt. Amma Ésas odur ki, siz özünüzü itirmÉyÉsiniz. MÉn itmÉdim, mÉn özümü tapdım. VÉ bu, Én böyük uduÅdur.
O gecÉ baÅa düÅdüm ki, tÉnhalıq hÉmiÅÉ pis deyil. BÉzÉn tÉnhalıq sÉnÉ özünlÉ baÅ-baÅa qalmaq, düÅünmÉk, qÉrar vermÉk imkanı verir. MÉn o gecÉ özümlÉ söhbÉt etdim, öz sÉsimi eÅitdim, öz arzumu xatırladım. VÉ o arzunu reallaÅdırmaq üçün bir vasitÉ tapdım. Bu vasitÉ oyun idi. Amma ÉslindÉ, Ésas vasitÉ mÉn özüm idim. MÉnim qÉtiyyÉtim, mÉnim aÄlım, mÉnim cÉsarÉtim. O uduÅ sadÉcÉ bir katalizator rolunu oynadı.
İndi hÉr gün kafemin qapısını açanda içÉri girÉn ilk müÅtÉriyÉ gülümsÉyirÉm. O müÅtÉri bilmir ki, bu kafenin tarixindÉ bir oyun, bir gecÉ, vÉ bir qadının cÉsarÉti dayanır. Amma mÉn bilirÉm. VÉ hÉr dÉfÉ mostbet pul yukle düymÉsinÉ basıram – ÉlbÉttÉ, indi çox nadir hallarda, sadÉcÉ ÉylÉncÉ üçün – mÉn o gecÉni xatırlayıram. O gecÉ mÉnÉ öyrÉtdi ki, heç vaxt ümidini itirmÉ. Çünki Én qaranlıq duman belÉ bir gün daÄılacaq. VÉ o daÄılanda, sÉn günÉÅi görÉcÉksÉn. MÉn gördüm. VÉ o günÉÅ hÉlÉ dÉ üzümÉ gülür. MÉn minnÉtdaram – oyuna, Åansa, vÉ Én Ésası, özümÉ. Çünki mÉn dayanmadım, davam etdim, vÉ öz yolumu tapdım. Bu yol indi mÉnim kafemdÉn keçir. VÉ mÉn hÉr gün o yolla gedirÉm, xoÅbÉxt vÉ azad. MÉnim hekayÉm budur. SadÉ, real, vÉ tamamilÉ doÄru.